Karma karisik seyler....

Simdiden soyluyorum upuzunn ve bol resimli bir post olacak :)

Gunler hizlica akip gidiyor. Anneligi daha da benimsedigimi hissediyorum. Dune kadar Cihan'i emzirirken tek hissettigim biran once doysa da bende rahatlasam diyordum. Bu gunlerde yatarak emzirmeye basladim. Cok hosuma gitti. Gogsume ellemesi, basini gomup uyuya kalmasi. Tabi babamiz pek beyenmedi bu yeni emzirme seklini :) Hele benimde onunla uyuya kalmam hic hosuna gitmiyor. Gece yarisi oglumu koynumdan alip yatagina koyuyor. Haklida, uyku hali, uyku olum gibiidir insan ne yaptigini idrak edemez. Ama ben napayim o sekilde uyuyor baska turlu sadece salincakta uyuyor. Salincagida uzun vadeli ben istemiyorum. Sonra bende uykusuz kaliyorum. Neyse nerde kalmistik, benim deli oglum, duzgun emmiyor ama, her iki saniye de bir kendisini geriye atiyor, sonra bakiyor agzinda bir sey yok basliyor bagirmaya. Sonra aklima hayvanlar alemi  geldi. Yavrular annenin pesinden kosuyorlar resmen memeyi alabilmek icin bizimki bulmus birde naz yapiyor :) Ona diyorum bak diyorum, you'r so lucky :) Ikizin yok allahtan yoksa cok bulursun bu kadar anne suutunu ama anlayana :)