Oncesi Ve Sonrasi

Iki gun bile degil, sadece bir bucuk gun hastalandim. Gercektende iki kilo kaybetmisim. Bugun hayata saglikli bir insan moduyla merhaba demek cok guzeldi. Saglikli olmanin birkez daha mutlulugunu yasadim. Yaslilara uzuldum. Hep hasta olmak kotu birsey olsa gerek. Bu arada en cok civcivime uzuldum. Dun hep istifra etmem nedeniyle hic sutum olmadi. Cunku agzima bir lokma sey koyamadim. Cihan da benimle birlikte ac kaldi. Cocuk agzina hic mama koymadi. Hatta ictiginide kustu. Sabah epilationcuda randevum vardi. Apar topar evden ciktik, o da ne yine bir suru kar yagmis.

Sonra yine isin  yoksa kapinin onundeki karlari temizle.

Sonra eve geldik, Vahap hemen cikmak zorunda kaldi, kendi arabasinin tekerlegine civi girmis :) Tekerlegi patlamis.

Ve tabiyki evde oglusumla cookk oynadik. Bu arada sutum fazlalassin diye o igrenc tadi olan rezene cayindan ictim. Ama  bir faydasini hala goremedim..


 Benim arabanin arkasindaki yazi :) Yeni yeni kullanmaya basliyorum da coookkk heyecanlaniyorum. Ogrenecegim su meredi. Bi ogrensem, oglumu alip hergun gezecegim valla...

Oglusumu oturtma cabalarim :) Acaba erken mi daha bu olay icin?







Ve sonra, bu guzel seylerden sonra hayatin gercekleriyle yuzlesme vaktim geldi. :) Sadece bir bucuk gun elimi ayagimi evden cekmemle  evin hali icler acisi oldu. EVET! UTANMIYORUM! ve fotolarini koyuyorum :)


Bu arada masanin alt tarafina daha sira gelmedi :)

Bu en korkuncuydu. Canim kocacigim benim. Ne de tatli di'mi ama :) Tatile gitmekten vazgectim, bir gunde boyle oluyorsa 3 ayda dusunmek bile istemiyorum.

Daha sonra evi dezenfekte etme cabam butun hiziyla devam etti. Hizimi alamadim Cihan'i da yikadim. Ve dinlendim...

Bu arada Cihan'in kres kagitlarina goz atarken cok guldum.

Oglusumun herbiseyi "no" Tepkileride "cry" Cok seker ama dimi :)

Karma karisik seyler....

Simdiden soyluyorum upuzunn ve bol resimli bir post olacak :)

Gunler hizlica akip gidiyor. Anneligi daha da benimsedigimi hissediyorum. Dune kadar Cihan'i emzirirken tek hissettigim biran once doysa da bende rahatlasam diyordum. Bu gunlerde yatarak emzirmeye basladim. Cok hosuma gitti. Gogsume ellemesi, basini gomup uyuya kalmasi. Tabi babamiz pek beyenmedi bu yeni emzirme seklini :) Hele benimde onunla uyuya kalmam hic hosuna gitmiyor. Gece yarisi oglumu koynumdan alip yatagina koyuyor. Haklida, uyku hali, uyku olum gibiidir insan ne yaptigini idrak edemez. Ama ben napayim o sekilde uyuyor baska turlu sadece salincakta uyuyor. Salincagida uzun vadeli ben istemiyorum. Sonra bende uykusuz kaliyorum. Neyse nerde kalmistik, benim deli oglum, duzgun emmiyor ama, her iki saniye de bir kendisini geriye atiyor, sonra bakiyor agzinda bir sey yok basliyor bagirmaya. Sonra aklima hayvanlar alemi  geldi. Yavrular annenin pesinden kosuyorlar resmen memeyi alabilmek icin bizimki bulmus birde naz yapiyor :) Ona diyorum bak diyorum, you'r so lucky :) Ikizin yok allahtan yoksa cok bulursun bu kadar anne suutunu ama anlayana :)

Yazik Araya gitmesin.

Zor bir gundu. Civcivi babasina attim :) Bende 12'ye kadar horul horul uyudum Vahap beni uyandirmasa daha da uyurdum. Neymis acikmis. Emzirmem gerekiyordu. Ama yatak cok guzeldi. Uff, niye babalarda bu olay yokki. Neyse kalktik, bir baktik aksam oluyor. Benim paartesi ve carsamba gunleri aksam 6 bucuktan 9'a kadar okulum var. Az bucuk universite ogrencisi olurumda :) Hemen Cihan'i komsuya biraktik. Arabamiza ( Vahap'in arabasina) atladik hizli hizli okula gittim. Gecen seferki projemde 76 almisim :) Coook sevindim. Hasankeyf'den bahsetmistim. Sonra bir suru odev verdi hocamiz. Ayin besinde okulum kapanacak, 21'indede vizeler baslayacak. Sonra ikinci donem ocakta baslayacak. Neyse, sonra oglusumu almaya gittik. Coookk sekerdiii. Nasil ozlemisdim onu. Ayrilik ne zor. Oglumu cok ozluyorum.

Eve geldik. Cihan,im hiiicc durmuyor. Uykusu var bariz ortada ama uyumuyor. Bende onu yatirarak emzirdim. Oyle kafasi gogsume gomulu ne guzel uyuyordu Yavasca kalkayim dedim. Allaahh!!! Hemen uyandi. Bayagi ugrastim yok deli gibi agliyor. Yine ayni sekilde uyuttum. Yine uyandi. Bu arada aklim mutfakta. Makinenin bulasik deterjani bitmis diye butun gun bulasik yikamadim. Sonra kendime -- oo gul hanim sizde iyicene kibarlastiniz :) Butun bulasiklari yikadim. Hizimi alamadim makinedeki tencereleri de cikarip onlarida yikadim. Sonra herseyi sildim. Bu arada bende bir takinti var lavabolari parlatma  hastaligi. Camasir suyu doktum. Bembeyaz oldular. Ohhh!! Miiss gibi oldu. Su mutfakta bulasik varken asla uyuyamiyorum. Sanki o bulasiklar gece beni durtuyor. Guulll gel bizi yika diyorlar.

Daha sonra bir cay koydum. Ve gecmise gittim. SImdi ben Paris'te yasarken. Bizimkiler restoran isletiyorlar. Birtane Antepli ustamiz vardi. Cok iyi bir insandir kendileri. Ama konusma tarzi cok tuhaf oldugundan anlayamam genelde onu. Annem tercuman olurdu. Neyse, bu amcam, mutfakta ne ziyan olacaksa, cope gidecekse, yazik a..... gitmesin der. Bende bu a... yi bir turlu anlamazdim. Zamanla «Ali» oldugunu dusundum. Ali'de bizim patrondu. Halla hallaa derdim. Neden Ali'ye gitmesin diyorki. Ali'ye gitse n'olacakki.  Zamanla annem bunun «ali» degil  «ara»oldugunu soyledi. Tabi bu benim yilin gafi ailenin diline dolandi. Artik herkes Ali'ye gitmesin diyor ( laf aramizda Ali'de gicik mi gicik, bencil mi bencil, akli fikri parada, cocuklariyla hic ilgilenmeyen, yil basinda bile sirf fazla para icin calisan, yanindakilere de kole muamelesi yapan biri , yani su hayatta Ali ye uyuz oldugum kadar kimseye uyuz olmadim) Yani herseyi Ali'ye gitmesi, beklenen bir durum aslinda. Ali doymayan bir adamda :)

Iste bunlar aklimdayken. Caylari koydum. Ve bugun son kullanma tarihi bitecek olan pastayi cikardim. Yari pismanlik icinde kocamaannn bir dilim kestim, yazik araya gitmesin :) Tabi bugun boyle araya gitmesin diye yedigim ikinci buyuuk dilim olunca, kilolarida dusununce, inanilmaz bir pismanlik yasadim. Hani turk filmlerinde kizimiz der ya - Ekrem pisman misin? Evet cookk pismanim. BIrdaha migdemi cop niyetine kullanmayacagim :)